3 okt. 2013 | Aan de lezer

door diaryandthoughtsonarchitecture

Aan de lezer
Die wil weten wat ik verborgen hou(d)
Die nu al wil weten,
welk gevoel hij of zij zal krijgen bij het lezen
van de laatst geschreven zin.

Ik zeg het je niet.
Ik schrijf het je niet.
Nog niet.

U wacht, op mij
Op mijn schrijven.

Ik wil u in mijn gedachten krijgen
Onder mijn huid.
In mijn lichaam.
In mijn ziel.
Van mij.

Ik wil u toe-eigen.
Zoals ik
mijn eigen project toe-eigen.

Mijn droom,
mijn gedacht
omgevormd – getransformeerd tot een idee
verder ontwikkeld tot een ontwerp.

Hét ondergaat
de weg van zelf-moording.
Maar het doorstaat
het groeit door kritiek en afbreuk.
Het wordt beter
intenser.
Meer MIJ.

Aan u,
Om mijn geschreven woord
te geloven,
te ademen.

Dat ik het visuele van mijn gedacht
tot het laatste
moment
geheim hou(d).

Enkel zal ik het u
verschrijven
en zo neem ik u
mee
door mijn huid
in mij
Als een bewegende ziel in mij
door de ruimte.

Elke geur, kleur,
haar, stof zal ik voor u
schrijven, om-schrijven.

Tot
het u te veel wordt.
Onhoudbaar.
Om geslaan van lust
tot walg.

Verafschuwt het u en verder,
dieper
tot het u verziekt

en tot de tijd
die ik met u heb.

Eline Vansteenkiste (1 MA IA voor Press Room) | DO 3 okt. 2013